Danıştay 3. Daire E.2024/1939 K.2024/4930

Dava konusu istem: 2018 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara dayalı indirimleri reddedilerek sonraki yılda devreden indirilebilecek katma değer vergisi azaltılarak davacı adına, yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2019 yılının Şubat ve Kasım dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın, önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2018 yılının Ocak, Nisan, Mayıs, Ekim ve Kasım dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisini kaldıran...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının Danıştay Üçüncü Dairesinin 02/10/2023 tarih ve E:2021/2791, K:2023/3420 sayılı kararıyla bozulduğu,

söz konusu bozma kararına uyulmak suretiyle verilen Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının 2018 yılında faturalarını kayıtlarına aldığı şirketin komisyon karşılığı sahte belge düzenlemediği sonucuna varılarak cezalı tarhiyat kaldırıldığından, 2018 yılının Aralık döneminden 2019 yılına devreden indirilecek katma değer vergisinden kaynaklı olarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.