Danıştay 3. Daire E.2024/2 K.2024/6344

Dava konusu istem: Davacı şirketin, ölümlü iş kazası nedeniyle çalışanına yaptığı tazminat ödemesinin gider olarak beyan edilemeyeceği ve önceki yıldan devreden geçmiş yıl zararının azaltıldığı yolunda tespitler içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2018 yılının Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, dava konusu cezanın üzerinden hesaplandığı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2018 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... kararıyla azaltıldığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle geçici vergi kaldırılmış, bir kat vergi ziyaı cezası azaltılmış, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geçici verginin faiz hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı, 2017 dönemine ilişkin tanzim olunan kurumlar vergisine ait inceleme sonucunda tanzim edilen vergi inceleme raporunda, davacının sonraki hesap döneminde mahsup edebileceği geçmiş yıl zararının azaltıldığı, söz konusu raporda davacı hakkında 2015 dönemi için tanzim olunan ... tarih ve ...; ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporlarının dikkate alındığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.