Danıştay 3. Daire E.2024/2050 K.2024/5661

Dava konusu istem: Davacının, kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında teslim aldığı taşınmazın satışından elde ettiği değer artış kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle adına 2017 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, 1970 yılında satın aldığı arsa hissesine karşılık kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında teslim aldığı on iki adet bağımsız bölümü iktisap tarihinden itibaren 4 yıllık süre içinde 2017 yılında sattığı dolayısıyla elde ettiği kazancın değer artış kazancı kapsamında olduğu ve beyan dışı bırakıldığı anlaşıldığından vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyeti ve gerçek gelirin vergilendirilmesi ilkesi gereğince gerçek iktisap ve satış bedellerinin tespiti için yapılan araştırma ve değerlendirmeleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan, 2006 yılına ait olup 2009 yılı içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, arsanın 1970 yılı içerisinde satın alma yoluyla iktisap edildiği, kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında edinilen bağımsız bölümlerin servetin nitelik değiştirmesinden ibaret olduğu, yapılan tarhiyatın hukuka aykırı düştüğü ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.