Danıştay 3. Daire E.2024/2574 K.2024/2935

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2018 yılında transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğundan bahisle sonraki yıla devreden indirilebilecek katma değer vergisinin bulunmadığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporları uyarınca 2018 yılının Kasım, Aralık ile 2019 yılının Ocak dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile ... tarih ve ... ile ... sayılı vergi inceleme raporlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatın hukuk uygun olduğu, 2014 yılına ait olup 2017 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği, dava konusu edilen vergi inceleme raporlarına karşı Mahkemelerinin E:... sayılı dosyasında da dava açıldığı gerekçesiyle dava; katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden esası incelenmek, vergi inceleme raporları yönünden ise incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine ilişkin karara yöneltilen temyiz istemi 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın, dava konusu tutar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bu davanın hukuk ve fiili irtibat halinde olduğu ve birleştirilen dava dosyalarındaki toplam miktarlar dikkate alındığında temyiz sınırının aşıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.