Danıştay 3. Daire E.2024/2841 K.2024/5123

Dava konusu istem: Davacı adına 2016 yılının Haziran ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma hükmüne uyulmak suretiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlık konusu faturaları düzenleyen firmadan ilgili yılda herhangi bir mal yahut hizmet alımının olmadığı, defter ve belgelerinin incelenmediği, mahkemece de defter ve belgelerin talep edilmediği, 2009 yılı defterlerinin kendisinde olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 17/02/2022 tarih ve E:2021/1204, K:2022/847 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.