Danıştay 3. Daire E.2024/3122 K.2024/3366

... Sigorta Şirketi vekili Av.... tarafından,... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle ...Vergi Dairesi Başkanlığına karşı yapılan temyiz başvurusuna ilişkin dosya incelendi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aynı maddenin birinci fıkrasının bentlerinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması halinde kararı veren; mahkeme veya Danıştay daire başkanı tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması,

aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderlerin tamamlandığı takdirde, ilgili merci tarafından, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili merciin bu kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği,

7. fıkrasında ise temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin ödenmemiş olduğu veya temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının anlaşılması halinde 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, 17/03/2024 tarihinde davacıya elektronik ortamda tebliğ edildiği, davacı temyiz dilekçesinin ise 17/04/2024 tarihinde UYAP üzerinden ilgili Vergi Dava Dairesine gönderildiği anlaşılmıştır.

Temyiz başvurusu üzerine yapılacak işlemleri düzenleyen 48. maddenin 6. fıkrasında tanınan yetki uyarınca, dilekçeler üzerine, dilekçelerle ilgili ilk incelemeyi yapma ve gereğini yerine getirme görevi, bölge idare mahkemelerine aittir. Anılan maddenin 7. fıkrasındaki, 6. fıkradaki kararın Danıştay ilgili dairesince verilebileceği kuralının üç dereceli yargılamaya engel olmayacak şekilde uygulanması gerektiği kuşkusuzdur.

Açıklanan nedenle, davacının temyiz istemine ilişkin dilekçe hakkında, yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeler doğrultusunda yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 24/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(X)- KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin (7) numaralı fıkrasında, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının anlaşıldığı hâlde, (6) numaralı fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Bakılmakta olan davada, ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, 17/03/2024 tarihinde davacıya elektronik ortamda tebliğ edildiği, davacı temyiz dilekçesinin ise 17/04/2024 tarihinde UYAP üzerinden ilgili Vergi Dava Dairesine gönderildiği anlaşılmıştır.

Bölge idare mahkemelerinin temyize konu kararlarına yönelik temyiz başvurusunun kanuni süresinde yapılmaması haline ilişkin olarak, 2577 sayılı Kanunun 48. maddesinin (6) ve (7) numaralı fıkralarında usul kuralı bulunmaktadır.

2577 sayılı Kanunun, 48. maddesinin (6) numaralı fıkrasına göre, temyizin kanuni süresi geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren merci (bölge idare mahkemesi), temyiz isteminin reddine karar verir; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içerisinde temyiz yoluna (Danıştaya) başvurulabilecektir.

Kimi zaman, temyiz incelemesine konu kararı veren merci tarafından, temyiz süresinin geçirildiği fark edilmeden dosya, Danıştaya gönderilebilmektedir. Bu hâlde, 2577 sayılı Kanunun 48. maddesinin (6) numaralı fıkrasında yazılı olan "temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine" dair kararı, Kanunun 48. maddesinin (7) numaralı fıkrası uyarınca, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesince verilir. Danıştay dairesince verilen bu karar kesindir; temyiz yoluna başvurulamaz.

Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında belirtildiği gibi, hak arama özgürlüğünün temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı, kanun yollarına başvurma hakkını da içermektedir. Olayda, temyiz talebinin kanuni süre geçtikten sonra yapılması hâli söz konusu olup, bu kapsamda, Danıştay Dairesince, bir karar verilmesi gerektiğinden, 2577 sayılı Kanunun 48. maddesinin (7) numaralı fıkrası davada uygulanacak yasa kuralı niteliğindedir.

Bu usul kuralı, temyiz başvurusunun süresinde olduğu veya süresinde kabul edilmesi gerektiği yönündeki iddia ve delillerin ortaya konulmasına engel olduğundan, bu yönüyle söz konusu kuraldaki, davada uygulanacak, ilgili ibarelerin Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olduğu ve iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyorum.