Danıştay 3. Daire E.2024/4775 K.2024/5667

Dava konusu istem: Davacının, 2016 yılının Aralık ayından sonraki döneme devreden indirilebilecek katma değer vergisinin reddine yönelik işlemin iptali, adına re'sen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması ve yeniden inceleme yapılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava açma süresi geçtikten sonra yapılan düzeltme başvurusunun reddi üzerine Gelir İdaresi Başkanlığı'na şikayet yoluyla müracaat edilmesi gerekirken, bu yol tüketilmeden açılan davada idari merci tecavüzü bulunduğu gerekçesiyle 2577 sayılı Kanun'un 15. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca dava dilekçesinin Hazine ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı'na tevdiine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından yapılan başvurunun düzeltme-şikayet hükümleri kapsamına girmediği, 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi kapsamında işlem tesis ettirildiği dolayısıyla 19/06/2021 tarihinde tebliğ edilen davaya konu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnameler için dava açma süresini canladıramayacağından davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.