Danıştay 3. Daire E.2024/4934 K.2024/5948

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara dayalı indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2020 yılının Ocak, Şubat, Ekim, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile Ocak dönemi için üç kat, diğer dönemler için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatta ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2016 ila 2020 yıllarına ilişkin olarak 7326 Sayılı Kanun kapsamında matrah artırımı talebinde bulunduğu ancak talebinin, hakkında kısmen sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunduğundan bahisle reddedildiği, söz konusu vergi tekniği raporuna istinaden yapılan tarhiyatın ise ...

Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K: ... sayılı kararı ile davacının komisyon karşılığı fatura düzenlemediği sonucuna varılarak kaldırıldığı, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun da Dairelerinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği,

bu durumda davacının 7326 Sayılı Kanun'un matrah artırımına ilişkin hükümlerinden yararlanabileceği mahkeme kararıyla sabit olup katma değer vergisi açısından matrah artırımı başvurusu bulunduğundan, matrah artırımı hükümlerini ihlal ettiğine dair bir tespit yapılmaksızın adına yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kaldırıldıktan sonra vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerince yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, vekille temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücreti verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara dayalı indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2020 yılının Ocak, Şubat, Ekim, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile Ocak dönemi için üç kat, diğer dönemler için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. Davacının davanın hiçbir aşamasında vekil ile temsil edilmediği ancak Bölge İdare Mahkemesi kararında lehine avukatlık ücretine hükmedildiği görülmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 24. maddesinin (f) bendinde, kararlarda yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği; 31. maddesinde, yargılama giderleri hususunda Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış olup anılan madde ile atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323. maddesinin (ğ) bendinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği; 332. maddesinde de yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği belirtilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde temyiz incelemesi sonunda Danıştayın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı, (b) bendinde ise kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyize konu kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına gelince;

Davanın hiçbir aşamasında vekille temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun vekille takip edilen davalarda vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündeki düzenlemelerine uygun düşmemiştir.

Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının hüküm fıkrasında yer alan "... Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 20,900,00-TL vekalet ücretinin davalı tarafından davacıya ödenmesine ..." ibaresinin çıkarılması suretiyle kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası yönünden düzeltilerek onanması gerekmektedir.