Danıştay 3. Daire E.2024/503 K.2025/977

Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiye edilerek tüzel kişiliği sona eren ... Dış Ticaret Anonim Şirketi'nin tasfiye öncesi 2018 yılı işlemlerinin incelenmesi neticesinde bir kısım faturaların gerçek bir mal teslimi ya da hizmet ifasına dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenen sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeler olduğu yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporuna istinaden tasfiye memuru sıfatıyla 2018 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirketin 06/12/2018 tarihli genel kurul kararı ile tasfiyeye girdiği ve davacının aynı kararla tasfiye memuru olarak atandığı, ticaret sicilinden terkin edildiği hususunun 19/08/2019 tarihinde ilan edildiği, tasfiye sonucunda dağıtılan herhangi bir kar bulunmadığı gibi zarar beyan edildiğinin anlaşıldığı; olayda, tasfiye memurunun sorumluluğunun tasfiye sonucu dağıtılan tutarla sınırlı olduğu, tasfiye sonucu ise dağıtılan bir kurum kazancı olmadığından davacı yönünden tasfiye memuru için öngörülen sorumluluk şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.