Danıştay 3. Daire E.2024/707 K.2024/6162

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2018 yılının Haziran ila Ağustos ve Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile aynı yılın Ocak ilâ Nisan, Haziran ve Aralık dönemleri için kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2017 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı, davalı idarenin yazısı üzerine düzeltme beyannamesi verilmek suretiyle bir kısım faturalara ilişkin katma değer vergisi tutarlarının indirimlerden çıkarıldığı anlaşıldığından 2018 yılının Ocak ilâ Nisan,

Haziran ve Aralık dönemleri için kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının ölçülülük ve orantılılık ilkelerine aykırılık teşkil ettiği ve hakkaniyet gereği bir kat tutarında kesilmesi gerektiği ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle 2018 yılının Haziran ila Ağustos ve Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezası kaldırılmış, 2018 yılının Ocak ilâ Nisan, Haziran ve Aralık dönemleri için kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına dair hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacı adına, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine 2018 yılının Ocak ilâ Nisan, Haziran ve Aralık dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasına karşı açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararına yöneltilen davacı istinaf başvurusunun da ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla reddedildiği, davacının sahte belge kullanma yönünden incelenmeye başlama tarihi olan 25/04/2019 tarihinden sonra 27/10/2020 tarihinde verdiği düzeltme beyannameleri uyarınca yüzde elli oranında kesilen vergi ziyaı cezasının vergi incelemesi sonucunda üç kata tamamlanmasında yasal isabetsizlik bulunmadığı ancak aynı fiile ilişkin olarak daha önce yüzde elli oranında kesilmiş olan vergi ziyaı cezasından ayrı olarak iki buçuk katı oranında vergi ziyaı cezası kesilmesi gerekirken, üç kat olarak kesildiği görüldüğünden, kesilen vergi ziyaı cezasının iki buçuk katında hukuka aykırılık,

aşan kısmında ise hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf istemi kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra söz konusu vergi ziyaı cezasının belirtilen kısmı yönünden dava reddedilmiş, aşan kısım yönünden ise istinaf istemi reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Alımlarının bir kısmın sahte faturalarla belgelendirdiği saptanan davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde vergi ziyaı cezasına esas alınan cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere beş yıl içinde aynı suçun yeniden işlenmesi halinde cezada tekerrür artırımının uygulanacağı belirtilmiş ise de süreye ilişkin belirlemenin aslında ceza artırımı uygulanacak suçun, işlenmiş olması gereken zaman dilimini değil, artırımın en son hangi tarihe kadar uygulanabileceğini gösterdiği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.