Danıştay 4. Daire E.2001/4445 K.2002/3521

istemin Özeti : Amerika Birleşik Devletleri ile Türkiye arasında uluslararası deniz taşımacılığı yapan dar mükellef kurum faaliyetinin bir kısmını Türkiye sınırları içinde gerçekleştirmek suretiyle kara taşımacılığından elde ettiği gelirin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ileri sürülerek düzenlenen inceleme raporuna dayanılarak adına kurumlar vergisi salınmış, fon payı hesaplanıp, ağır kusur cezası kesilmiştir.. Vergi Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 19 uncu maddesinin 1 inci bendi gereğince, dar mükelleflerin kara taşımacılığından Türkiye'de vergiye tabi gelir elde edildiğinin kabulü için kara taşımasının Türkiye'de ki bir noktadan başlayıp yine Türkiye'de ki bir noktada bitmesinin gerektiği, olayda ise, davacı şirket tarafından A.B.D.den deniz yoluyla nakledilen ve anlaşma icabı Türkiye'deki belli yerlere teslim edilmesi gereken malların gemilerden İzmir limanında indirilerek kara yoluyla anlaşmayla belirlenen yerlere teslim edilmesi için yapılan kara taşımacılığından elde edilen gelirin, Türkiye'de elde edilmiş sayılmayacağının açık olduğu,

bu durumda yurt dışında başlayıp Türkiye içindeki bir noktada biten taşımacılık içinde yer alan kara taşımacılığı deniz taşımacılığının devamı, diğer bir ifadeyle deniz taşımacılığının içinde sayılacağından, söz konusu taşımacılığın bir kısmının Türkiye'de gerçekleştirildiği ileri sürülerek yapılan tarhiyatta isabet görülmediği gerekçesiyle vergi ve cezanın kaldırılmasına karar vermiştir.

Davalı İdare, yapılan tarhiyatın usul ve yasaya olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun bulunan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı …'nun Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlereden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayadığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA