Danıştay 4. Daire E.2002/129 K.2003/2632

Tahsil edilip, vergi mahkemesi kararı uyarınca iadesi yapılan, daha sonra vergi mahkemesi kararının Danıştay tarafından bozulması üzerine tekrar tahsili yoluna başvurulan kamu alacağı için gecikme zammı hesaplanamayacağı hk.

Temyiz Eden : Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesi Başkanlığı-İSTANBUL Karşı Taraf : … Vekili : …

İstemin Özeti : 1997 yılı kurumlar vergisi beyannamesini ihtirazi kayıtla veren davacı şirket adına tahakkuk ettirilen kurumlar vergisi ve fon payının, garanti gider karşılığı olarak ayrılan tutara isabet eden kısmını kaldıran vergi mahkemesi kararının Danıştay tarafından bozulması üzerine vergi, fon payı ile gecikme zammının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır. ...Vergi Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla;

daha önce tahsil edilip, vergi mahkemesi kararı uyarınca iadesi yapılan, daha sonra vergi mahkemesi kararının Danıştay tarafından bozulması üzerine tekrar tahsili yoluna başvurulan kamu alacağı için düzenlenen ödeme emrinin kurumlar vergisi ve fon payına ilişkin kısmında yasaya aykırılık bulunmadığı, ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesi uyarınca gecikme zammının istenebilmesi için ödeme zamanı içinde ödenmeyen bir kamu alacağının bulunması gerektiği, olaydaki ödememe halinin ise vergi mahkemesi kararından kaynaklandığı, vade tarihinde vergi borcunun ödenmemesinin sözkonusu olmadığı,

bu nedenle hesaplanan gecikme zammında yasaya uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emrinin kısmen iptaline karar verilmiştir. Davalı İdare, ödeme emrinin tamamının yasal olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Yasal dayanağı bulunmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı …'nun Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA