Danıştay 4. Daire E.2002/1844 K.2002/3701

istemin Özeti : Döviz bürosu işleten ve. Bankası nezdinde açılan hesapta bloke olarak tutulan 150.000 Alman Markı tutarındaki teminatın dönem sonunda değerlemeye tabi tutulması nedeniyle oluşan kur farkı miktarının 2000/3 üncü dönem geçici vergi beyannamesine dahil edilmemesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen geçici verginin kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.. Vergi Mahkemesi … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı karara ilişkin 97-32/21 sayılı Tebliğ ile bu tebliğin 4 üncü maddesinin (d) bendinde değişiklik yapan 98-32/22 sayılı Tebliğ uyarınca kurulmasına izin verilen döviz bürolarının T.C.Merkez Bankasına 150.000 Alman Markı yatırılmasını öngördüğü, yine söz konusu karara ilişkin 94-32/12 sayılı Tebliğde değişiklik yapılması hakkındaki 97-32/18 sayılı Tebliğin 7 inci maddesinde ise bu Tebliğ uyarınca yetkili müesseselerin.

Bankasına yatırdıkları dövizlerin bankanın "Muhtelif Borçlar, Bloke Paralar" hesabında izleneceği, herhangi bir nedenle faaliyetin sona ermesi halinde müsteşarlığın talimatı üzerine ilgili şirkete ödeneceğinin belirtildiği, bu düzenlemeler uyarınca davacı şirketin teminat olarak.

Bankasına yatırdığı Alman Markının 97-32/18 sayılı Tebliğ uyarınca bankanın "Muhtelif Borçları" hesabında izleneceği ve herhangi bir nedenle faaliyetin sona ermesi halinde ilgiliye ödeneceği ve bu hesaptaki tutarlara faiz ödenmeyeceği belirtildiğinden zorunlu olarak yatırılan ve ticari faaliyet devam ettiği sürece bloke halde tutulan döviz cinsinden teminatın istendiğinde işletmenin ticari işlerinde kullanılması ve üzerinde tasarrufta bulunulması olanaksız olduğundan, kur farkından doğan tutarın geçici vergi matrahına dahil edilemeyeceği gerekçesiyle tahakkuk eden geçici verginin kaldırılmasına karar vermiştir.

Davalı İdare, davacının beyanına ve kanuna uygun olarak tahakkuk ettirilen verginin yasal olduğunu ileri sürmekte, kararın bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı …'nun Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlereden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayadığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA