Danıştay 4. Daire E.2005/126 K.2005/2382

İstemin Özeti

Davacının, 1999 yılına ilişkin işlemlerinin incelenmesi sonucu,Ankara Valiliği. Vakfı ile yapılan protokol uyarınca gerçekleştirdiği egzos emisyonu ölçüm işinden dolayı kurumlar vergisi beyannamesini vermediği ileri sürülerek düzenlenen rapor uyarınca re'sen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile gelir (stopaj) vergisi salınmış,fon payı hesaplanmış,ayrıca aslı aranmayan geçici vergiden dolayı vergi ziyaı cezası kesilmiştir..

Vergi Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 7/3 üncü maddesinde, kamu idare ve müesseseleri tarafından ilim, fen ve güzel sanatlar ile tarım ve hayvancılığı öğretmek, yaymak, ıslah ve teşvik etmek maksadıyla işletilen müesseselerin kurumlar vergisinden muaf olduğu, 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu'nun 32 nci maddesinde de, örgün, çıraklık ve mesleki eğitim yoluyla mesleki ve teknik eğitimin yaygınlaştırılması, yetiştirilen insan gücünün sayı ve kalite olarak arttırılması, çıraklık eğitimi dahil özgün ve yaygın mesleki ve teknik eğitimin bütün olarak desteklenip geliştirilmesi,

mesleki ve teknik alanda iş öncesi ve hizmet için eğitim programlarının yürütülmesini sağlamak amacıyla Bakanlık emrinde ve Merkez Bankası nezdinde Çıraklık ve Mesleki Eğitimi Geliştirme ve Yaygınlaştırma Fonu kurulacağı ve döner sermaye karlarının bu fona aktarılacağının belirtildiği, Kurumlar Vergisi Kanununun anılan 7/3 maddesinde yapılan iş veya işin niteliğinden değil, kurumun muaflığından söz edildiği,

davacının egzos emisyonu ölçümü işini üstlenmesinin kuruluş amacına aykırı hareket edildiği anlamına gelmeyeceği, zira söz konusu işlerle öğrencilerin teorik bilgilerinin uygulamaya yönlendirilmesi suretiyle bilgi ve becerilerinin artırılmasının amaçlandığı, ayrıca emisyon pul bedeli olarak alınan ücretin Çevre Koruma Vakfına verildiği ve davacının bir gelir etmediği, dolayısıyla kar amacına yönelik bir iktisadi işletmenin varlığından da söz edilemeyeceği , bu nedenle yapılan tarhiyatta isabet görülmediği gerekçesiyle vergi, fon payı ve cezanın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davalı İdare, tarhiyatın yasaya uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı …'nun Düşüncesi : İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle, temyiz isteminin reddine, … Vergi Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararının onanmasına 8.12.2005 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY (X)

… Döner Sermaye İşletmesinin Egzoz emisyonu ölçümü işinden sağladığı kazancın vergiye tabi olduğu görüşüyle adına resen takdir yoluyla yapılan cezalı tarhiyatı terkin eden Vergi Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

3.4.1995 günlü ve 22247 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 16.6.1994 gün ve E:1992/2 K:1994/2 sayılı kararıyla ücret karşılığında verilen hizmetler nedeniyle üçüncü kişilerden öz kaynaklar dışında devamlı olarak gelir sağlayan derneklerin bu faaliyetlerinin iktisadi işletme sayılması hükme bağlandığından ve 2575 sayılı Danıştay Kanununun 40.maddesine göre içtihadı birleştirme kararlarına uyulması zorunlu bulunduğundan,işlemin tesis edildiği ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan söz konusu karar gözönünde tutulduğunda, üçüncü kişilere de sürekli hizmet vererek kazanç sağladığı anlaşılan davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmemiştir.