Danıştay 4. Daire E.2011/6817 K.2014/2200

2-… Vergi Dairesibaşkanlığı/… (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)

İstemin Özeti : Davacının pos cihazıyla yaptığı bir kısım satışlarını beyan etmediği ileri sürülerek 2005 yılı için salınan kurumlar vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. ...

Vergi Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla; inceleme raporuyla, pos cihazıyla yapılan tahsilatlar ile katma değer vergisi beyannamelerinin karşılaştırılması sonucu tespit edilen beyan edilmeyen hasılat tutarından, davacının kredi kartından yaptığı harcama tutarının çıkarılması ve raporda yer alan %4 kâr oranı uygulanarak geçmiş yıl zararının da dikkate alınması sonucu hesaplanan matrah üzerinden tarhiyat yapılmasında hukuka aykırılık, tarhiyatın fazlaya ilişkin kısmında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Taraflarca, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Davalı İdarece davacının temyiz isteminin reddi ile kısmen kabul kısmen red yönünde verilen kararın kabul edilen kısmının bozulması talep edilmesi gerektiği ileri sürülmüştür. Davalı idarenin temyiz talebine karşı davacı tarafından savunma verilmemiştir.

Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Davacının katma değer vergisi beyannamelerinde bildirdiği toplam hasılat tutarı, kredi kartıyla yapmış olduğu satış hasılatının üzerinde olduğundan, kredi kartı ile yaptığı satışlardan elde ettiği hasılat tutarının, katma değer vergisi beyanlarında gösterilen toplam hasılat tutarına dahil edilmediği tespit edilmeksizin, beyannamede yer verilen kredi kartıyla yapılan satış tutarı satırında gösterilen tutar ile bankalardan alınan pos cihazıyla yapılan işlem tutarı bilgisi karşılaştırılarak matrah farkı belirlenmesinde hukuka uyarlık görülmemiştir.

Bu nedenle davacı temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının redde ilişkin kısmının bozulmasının; davalı İdare temyiz isteminin ise reddinin uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Davalı İdarece temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.

Davacının temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3' üncü maddesinin B fıkrasının 1 inci bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, aynı Kanunun 134' üncü maddesinde de, vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacının POS cihazıyla yapmış olduğu satışlardan elde ettiği hasılatın, katma değer vergisi beyannamelerinin 45 numaralı satırında yer alan kredi kartıyla yapılan satış hasılatı tutarı ile uyumlu olmadığına ilişkin olarak düzenlenen vergi inceleme raporuyla belirlenen hasılat farkına, davacı şirket yetkilisinin kârlılık oranının %4 ile 5,5 arasında değiştiği yönündeki ifadesine dayanılarak, %4 kârlılık oranı uygulanmak suretiyle tarhiyat yapıldığı anlaşılmıştır.

Tarhiyatın dayanağı inceleme raporunda, davacının uyuşmazlık konusu dönemde kredi kartıyla yaptığı satışların tutarı ile katma değer vergisi beyannamelerinin 45 numaralı satırında beyan ettiği hasılatın uyumsuz olduğu belirtilerek, aradaki fark kurum kazancına ilave edilmiş ise de, davacının katma değer vergisi beyannamelerinde bildirdiği toplam hasılat tutarı, kredi kartıyla yapmış olduğu satış hasılatının üzerindedir.

Bu durumda, davacının kredi kartı ile yaptığı satışlardan elde ettiği hasılat tutarının, katma değer vergisi beyanlarında gösterilen toplam hasılat tutarına dahil edilmediği tespit edilmeksizin, beyannamede yer verilen kredi kartıyla yapılan satış tutarı satırında gösterilen tutar ile bankalardan alınan pos cihazıyla yapılan işlem tutarı bilgisi karşılaştırılarak matrah farkı belirlenmesinde ve bu şekilde belirlenen matrah üzerinden yapılan tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen reddeden Vergi Mahkemesi kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.