Danıştay 4. Daire E.2016/10846 K.2020/3670

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Dış Ticaret Ltd. Şti.'ne ait ödenmeyen amme alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... gün ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ... Dış Ticaret Ltd. Şirketi adına düzenlenen ödeme emirlerinin ... tarihinde tebliğ edilmeye çalışıldığı, bu ödeme emirleri için ikinci defa gidilip adreste bulunamama halinin tutanak haline getirilmeksizin ilanen tebliğe çıkıldığının görüldüğü, buna göre, asıl borçlu ... Dış Tic. Ltd.

Şti. adına düzenlenen ödeme emirlerinin, anılan şirketin bilinen tüm adreslerinde önce posta yoluyla tebliğ edilmeye çalışılıp, tebliğ edilememesi halinde 213 sayılı Kanun'un 104. maddesinde belirtilen usulde ilanen tebliğ edildikten sonra yapılacak mal varlığı araştırmasında bahsi geçen şirkete ait herhangi bir mal varlığına rastlanamaması halinde kanuni temsilci sıfatına binaen takip edilebilecek olan davacının, bu işlemler tamamlanmadan takibi suretiyle tanzim olunan dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olduğu Vergi Mahkemesi Kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.