KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/11035 E., 2021/1285 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 1 Mart 2021
- Esas No
- 2016/11035
- Karar No
- 2021/1285
- Temyiz eden taraflar
- 1- ... Tekstil Otomotiv İnşaat Mücevherat Turizm Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
895 kelime·4 dk okuma·10 bölüm
2- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle iadeye konu yapılan katma değer vergisinin reddedilerek re'sen tarh edilen 2010/12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen Beylikdüzü Vergi Dairesi mükellefi ... Tekstil Dış Ticaret San. Ltd. Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden, fatura düzenlendiği dönemde gerçek ticari faaliyetinin olmadığını, dolayısıyla davacı şirket adına düzenlenen faturaların gerçek mal alımına dayanmadığını gösterdiğinden, faturalarda gösterilen ve iade konusu yapılan katma değer vergisinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık, somut bir tespit yapılmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI
Vergi tekniği raporunun somut veri ve tespite dayanmadan tamamen varsayıma dayalı olarak düzenlenmiş olduğu, ... Tekstil Dış Ticaret San. Ltd. Şirketi hakkında düzenlenmiş olan rapora ekli yoklama tutanaklarında şirketin faal olduğu, çok sayıda işçi çalıştırdığı, makine ve ticari emtiasının mevcut olduğu, ödemelerin banka ve çek kanalıyla yapıldığı, alımların gerçek olduğu ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI
Davacı şirketin sahte belge kullanarak katma değer vergisi iadesinden yararlandığı, fatura düzenleyicisi şirket hakkında vergi tekniği raporu bulunduğu, dolayısıyla söz konusu iadelerinin reddi suretiyle adına tarh edilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
(X) KARŞI OY
Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle inceleme raporuna istinaden iadeye konu yapılan katma değer vergisinin reddedilerek re'sen tarh edilen 2010/12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Mahkeme kararı temyiz edilmiştir.
Davacının fatura aldığı Beylikdüzü Vergi Dairesi mükellefi ... Tekstil Dış Ticaret Sanayi Ltd.
Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; firmanın dış giyim eşyası imalatında bulunmak amacıyla 01/11/2010 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, 28/02/2013 tarihi itibariyle de mükellefiyet kaydı vergi dairesince re’sen terkin edildiği, 06/06/2013 tarihinde defter belge ibraz yazısının mükellef kurum temsilcisinin adresinde eşine tebliğ edilmesine rağmen defter belgelerin incelemeye ibraz edilmediği, 04/11/2010 tarihinde yapılan yoklamada;
şirketin konfeksiyon ürünleri ticareti yapacağı, tespit anında 30 tane ücretli işçi, 25 dikiş makinesi, 6 ütü, 1 kesim masası ve motoru, 2 rogolo masası ve 150.000 TL civarında ticari emtianın bulunduğu, aynı işyerinde ... isimli başka bir mükellefle birlikte çalışıldığı, 23/02/2011 tarihinde yapılan yoklamada, 41 çalışan, 10 ütü, 2 paketleme masası, 1 kesim masası, 57 dikiş makinesi bulunduğu, ancak çalışan işçiler ile makinelerin mükellef şirketin olduğunun ispat edilemediği, 10/08/2011 tarihinde yapılan yoklamada, 48 çalışan, 27 dikiş makinesi bulunmuş ancak çalışanlar ve makinelerin mükellef şirkete ait olduğunun ispat edilemediği,
20/12/2010 ve 21/08/2011 tarihlerinde gönderilen tebligatların ... isimli mükellef tarafından teslim alındığı, 22/12/2012 tarihli yoklamada, ... isimli mükellefin bulunduğu ...
Tekstil adlı şirketin 2011 yılının 12. ayından buradaki faaliyetine son verdiğini beyan ettiği, işçilerin ücret ödemeleri üzerinden stopaj vergilerini ödemediği, işçi olarak gösterilen ...'ın ifadesinde mükellef şirket yetkililerini tanımadığı, ...'ın işçisi olduğunu beyan ettiği, Kurumlar Vergisi beyannamesinde ek olarak gösterilen bilançoların tetkik edilmesinden, 2010 yılında tesis makine ve cihazlarının bulunmadığı, herhangi bir bankadan kredi kullanılmadığı gibi çek hesabının da açtırılmadığı,
2010 yılında BA formu ile 2.989.885 TL tutarındaki alışlarının neredeyse tamamının hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunan ... Tekstil Ltd. Şti'nden alındığı, mükellefin aslında gerçek anlamda mal ve hizmet ticareti yapmadığı, komisyon karşılığı sahte belge düzenlediği tespitlerine yer verilmiştir.
Yukarıda açıklanan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, anılan mükellefin uyuşmazlık konusu dönemlerde yoklamalarda bulunduğu tespit edilmiş olup davacının işyeri olarak beyan ettiği yerlerde yapılan yoklamalarda vergi tekniği raporunda belirtilen hususlar hakkında herhangi bir ifade alınmadığı ve buna ilişkin bir açıklamaya yer verilmediği, mükellef hakkında yapılan somut bir tespit bulunmadığı gibi davacıya düzenlenen faturalar yönünden yapılan tespitler, bu faturaların sahte olduklarını ispatlamak için yeterli görülmediğinden, davacı adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabul edilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/11035, K. 2021/1285, 1 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama