Danıştay 4. Daire E.2016/11151 K.2021/1209

2-… Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2009/10,11,12 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu dönemde davacının fatura aldığı. Vergi Dairesi mükellefi.

İnşaat Elektrik Otomotiv San Ltd Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun değerlendirilmesinden, söz konusu şirket tarafından davacı adına düzenlenen uyuşmazlığa konu faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı olduğu sonucuna varılarak tarh edilen vergi zıyalı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık, 3 kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısım yönünden, davacı tarafından katma değer vergisi indirimine konu edilen faturaların bilerek ve isteyerek,

bir başka deyişle kasıtlı kullanıldığı hususunda bir değerlendirilme yapılmadan kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında ve somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine, dava konusu cezalı kdv tarhiyatı ile tarh edilen verginin bir katı oranında kesilen vergi ziyaı cezasının reddine, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının ve özel usulsüzlük cezasının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Mükellefin indirim konusu yapılan faturaları arasında sahte fatura düzenlediği vergi tekniği raporu ile tespit edilmiş olan mükelleflerin düzenlediği sahte faturaları yasal defterlerine kaydettiğinin vergi inceleme raporu ile tespit edildiği, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyen mükellef olduğu sabit olan mükelleften fatura aldığı ve kayıtlarına intikal ettirdiğinden, bu fatura bedelleri üzerinden 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Mahkeme kararına gerekçe olan hususların birtakım vergisel ödevlerin yerine getirilmediğine ilişkin olup, bu hususlara dayanılmasının hukuka aykırı olduğu, tarhiyatın dayanağı olan vergi tekniği raporunun maddi delillere dayanmayan kıyas ve varsayım yoluyla düzenlenmiş olduğu, vergi inceleme raporuna dayanak alınan vergi tekniği raporunun tarhiyatla birlikte tebliğ edilmediği, vergi tekniği raporunun ihbarnameye eklenmemesinin hukuka aykırı olduğu,

vergi ödemelerini yapan, yasal sorumluluklarının yerine getiren, büyük ölçekte hizmet sunan, muhasebe kayıt ve düzeni konusunda üzerine düşen vergisel tüm yükümlülükleri yasal takvime uygun olarak yerine getirmiş ve getirmekte olan bir firma olarak alışlarının gerçek olduğu, ödemelerin banka aracılıyla ödendiği ve kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin reddi, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddedilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar ile davalı idarenin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı yönünden ileri sürdüğü iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Davalı İdarenin üç kat vergi ziyaı cezasının tek kata düşürülmesine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinin (b) fıkrasında, vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananların kaçakçılık fiilini işledikleri ifade edilmiş, aynı Kanunun 341. maddesinde, vergi ziyaı,

mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder şeklinde tanımlanmış, şahsi, medeni haller veya aile durumu hakkında gerçeğe aykırı beyanlar ile veya sair suretlerle verginin noksan tahakkuk ettirilmesine veya haksız yere geri verilmesine sebebiyet vermenin de vergi ziyaı hükmünde olduğu,

yukarıdaki fıkralarda yazılı hallerde verginin sonradan tahakkuk ettirilmesi veya tamamlanması veyahut haksız iadenin geri alınmasının ceza uygulanmasına mani teşkil etmeyeceği belirtilmiştir. Aynı Kanunun 344. maddesinde ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Davacının uyuşmazlık konusu dönemde aldığı faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı olduğu sonucuna varıldığı, bu nedenle, vergi ziyaının 213 sayılı Kanunun 359/b maddesinde açıklandığı şekilde meydana getirildiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu durumda söz konusu vergi ziyaının yukarıda açıklandığı şekilde ve 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin b bendinde öngörülen fiille meydana getirilmiş olması karşısında cezanın üç kat kesilmesi gerektiği görüldüğünden, üç kat olarak kesilmesi gereken vergi ziyaı cezasını bir kata indiren Mahkeme kararının bu kısmında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.