Danıştay 4. Daire E.2016/11640 K.2020/6451

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2009 yılı kurumlar vergisi, geçici vergiler ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; yeterli araştırma ve tespit yapılmadan, sadece şirketin kârlılık oranının çok cüzi olduğundan bahisle, sektör karlılık oranı dikkate alınarak, davacının maliyetinin yeniden hesaplanması suretiyle matrah farkı bulunmasında ve bulunan matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin 2009 dönemi hesaplarının sahte fatura kullanımı yönünden incelenmesi sonucu, yasal defterlere kaydedilen alış faturalarının bazılarının sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemekten dolayı hakkında vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden temin edildiğinin tespit edildiği, davacının gerçek bir ticari faaliyet karşılığında düzenlenmeyen faturaları maliyetlere eklediği, davacının maliyetlerini yüksek göstererek kurumlar vergisi matrahını azaltmak amacıyla söz konusu sahte faturaları kasıtlı kullandığı, vergi inceleme raporuna istinaden yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde, "re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunmasıdır." şeklinde tanımlanmış, inceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkı re'sen takdir olunmuş sayılacağı belirtilmiş, re'sen takdir sebepleri bentler halinde sayıldığı,

aynı maddenin ikinci fıkrasının 4. ve 6. bentlerinde; defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tesbitine imkan vermiyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısiyle ihticaca salih bulunmaması ve tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hallerinde, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği düzenlenmiştir.

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; kurum kazancının, gelir vergisinin konusuna giren gelir unsurlarından oluşacağı, 6. maddesinde; kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safî kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı ve safî kurum kazancının tespitinde, Gelir Vergisi Kanunu'nun ticarî kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacının 2009 takvim yılı hesaplarının sahte fatura kullanımı yönünden incelenmesi neticesinde tanzim olunan … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporunda; mükellefin hakkında sahte fatura düzenlemekten rapor bulunan …Plastik Ambalaj ve Kağıt San. Tic. Ltd. Şti., …, …Plastik Teks. Kağ. Tem. ve İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.,. İnşaat Nakl. El. Ekt. Elektronik Reklam Org. San. ve Tic. Ltd. Şti., …, …,. Plastik İnşaat Gıda Tekstil Paz. San. ve Tic. Ltd.

Şti.'nden alınan katma değer vergisi dahil toplam 1.370.876,80-TL tutarındaki faturaları yasal defterlerine kaydettiği, bu sahte faturaların şirket maliyetleri içerisinde yer aldığı, bu durumun şirket maliyetlerinin yükselmesine ve bu yolla şirket kârının azalmasına neden olduğu, mükellef kurumun satışlarının maliyetinin toplam satışlara oranının %99 olduğu, maliyetlerinin de %45 oranında sahte faturalarla belgelendirildiği, mükellefin 2009 yılı brüt kâr oranının %0,03 olarak hesaplandığı, kurumlar vergisi matrahının (0) beyan edildiği,

2009 takvim yılında kullanılan sahte faturaların haksız yapılan katma değer vergisi indirimi dışında dönem maliyetlerini arttırmak ve kurumlar vergisi ödememek maksadıyla bilerek ve isteyerek kasıtlı olarak kullanıldığı, Merkez Bankası sektör bilançosu verilerine göre mükellef kurumun faaliyet gösterdiği sektörde brüt satış kâr oranının %18,6 olduğu, Merkez Bankası sektör bilançosu verilerine göre tespit edilen %18,6 kârlılık oranı uygulanmak suretiyle mükellefin gelir tablosunun yeniden düzenlendiği, bulunan matrah farkı üzerinden kurumlar vergisi ve geçici vergi tarhiyatı önerildiği,

vergi inceleme raporuna istinaden davalı idarece davacı adına üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyat yapıldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerinin ve dosyanın birlikte değerlendirilmesinden, davacının kullanmış olduğu faturaların sahte olduğundan bahisle 2009 yılının muhtelif dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergilerine ilişkin olarak … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile bu faturaların sahte fatura niteliğinde olduğuna karar verilmekle olayda re'sen takdir sebeplerinin oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu kapsamda, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmaması nedeniyle, Merkez Bankası sektör bilançosu verileri dikkate alınmak suretiyle yapılan matrah takdirinde ve bu matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmamaktadır.