Danıştay 4. Daire E.2016/12492 K.2021/2133

Dava konusu istem: Davacı adına resen tarh eden 2009 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve 2009/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; müteahhit olan davacı şirket tarafından arsa sahipleri ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi sonucu inşa edilen binadan 17 adet bağımsız bölümün iktisap edildiği,

tarhiyatın dayanağı Takdir Komisyonu Kararında dikkate alındığı belirtilen … tarih ve … sayılı yazı ekinde yer alan … tarih ve … sayılı … hakkında tutulan tutanakta, davacının … yılında … yevmiye numarası ile yaptığı satışın 2.000 TL olarak gözükmesine rağmen 50.000TL olduğunun alıcısı nezdinde tutulan … sayılı tutanak ile tespit edildiğinden hareketle davacı adına dava konusu kurumlar ve kurum geçici vergisi tarhiyatlarının yapıldığı olayda, bahsi geçen … yevmiye numaralı gayrimenkul satışının 2008 yılında yapıldığı,

alış bedelinin tutanakta belirtilenin aksine 2.000 TL değil 1 nolu forma göre 1.485 TL olduğu davacının nezdinde tutulan tutanak ve eki faturalarda bu taşınmaza ait bir bilgi bulunmadığı, takdir komisyonu kararında davacının durumuna uygun herhangi bir değerlendirme yapılmadığı ve matraha ne şekilde ulaşıldığı, maliyet olarak hangi hususların dikkate alındığı açıklanmadan bir takım genel ve soyut ifadelere yer verildiği anlaşıldığından yapılan tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, komisyon takdir ve tahminlerinin bilirkişilerce yapılan teknik takdir ve tahminden farklı olmadığı, mahkemelerce kurumsal niteliği olmayan bilirkişilerin raporlarına itibar edilirken, takdir komisyonu kararlarına itibar edilmemesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin buna iddia eden tarafa ait olduğu hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 30. maddesinde; re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlemiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması olarak tanımlanmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; gerçek kişilerin gelirlerinin gelir vergisine tabi olduğu, gelirin; bir gerçek kişinin bir takvim yılı içinde elde ettiği kazanç ve iratların safi tutarı olduğu, 37. maddesinde de; her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançların ticari kazanç olduğu belirtilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden; müteahhit olan davacı şirket tarafından arsa sahipleri ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi sonucu. Mahallesi ….Sokak. Ada.

Parsel (…) adresinde bulunan gayrimenkul üzerinde inşa edilen binadan 17 adet bağımsız bölümün iktisap edildiği, arsa sahiplerinden … hakkında tutulan … tarih ve … sayılı tutanakta, … yılında … yevmiye numarası ile yapılan satışın, davacı Müteahhide ait dairelerden olduğu ve satış fiyatı 2.000 TL olarak gözükmesine rağmen, 50.000-TL olduğunun tespit edildiği, bunun üzerine takdir komisyonu tarafından, davacı adına 2009 yılına ilişkin Gelir Vergisi ve Geçici Vergi tarhiyatının yapıldığı, ayrıca müteahhide ait bağımsız bölümlerin satışı nedeniyle 31/12/2009 tarihli KDV faturalarının düzenlendiği,

… yılında … yevmiye numarası ile yapılan satışa ilişkin faturanın da yine 31/12/2009 tarihli olduğu anlaşılmıştır.

Tapudaki tespitlere göre satışın 2008 yılında yapılmasına rağmen, taşınmazın satışına ilişkin faturanın 2008 yılında değil de bir sonraki dönemde yani 2009 yılında düzenlendiği 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununa göre teslimin … yılında … yevmiye no ile tapuda devir ile gerçekleşmiş olduğu ve faturasının bu tarihte düzenlenmesi ve satış bedelinin kazancına yansıtılması gerektiği anlaşıldığından dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık, davanın kabulüne karar veren Vergi Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı ve bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.