Danıştay 4. Daire E.2016/13198 K.2020/5107

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2012/1 ila 7, 10 dönemlerine ilişkin katma değer vergileri ile kesilen tek kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ilgili dönemlerde davacının fatura aldığı.

Vergi Dairesi mükellefi … hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitler ile davacının iddiaları ve dosyadaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde; davacının kullandığı faturalarda yer alan emtianın davacının faaliyet konusuyla alakalı olması, ihtilaf konusu faturaların düzenlendiği dönemde fatura alınan mükellefin gayrifaal olduğu yolunda idarece yapılmış somut bir tespit bulunmaması, 05/05/2008 tarihli yoklamada ise mükellefin faaliyetine devam ettiğinin saptanması, defter ve belgelerinin istenilmesine ilişkin yazının işe başlama yoklamasında bildirdiği adreste 25/02/2013 tarihinde tebliğ edilmesi,

mükellefin faaliyetine devam ettiği dönemlere ait beyannamelerini vermesi, 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin olarak 6111 sayılı Kanundan faydalanması karşısında davacı adına düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığının açık ve somut bir şekilde ortaya konulamamış olması nedenleriyle anılan mükelleften alınan faturalarda yer alan katma değer vergilerinin indirim olarak kabul edilmemesi suretiyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının ihtilaflı dönemlerde hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan mükelleften fatura aldığı ve alınan faturaları yasal defterlerine kaydettiği hususunun tespit edildiği, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.