Danıştay 4. Daire E.2016/13761 K.2021/1669

Dava konusu istem: Davacı dernek adına, yapılan yoklama ve alınan lokal ruhsatına istinaden tesis edilen mükellefiyet işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ticari faaliyetin en önemli özelliğinin gelir sağlama amacına yönelik olması, ticari bir organizasyona dayalı bulunması ve devamlılık arz etmesi olduğundan; olayda bahse konu dernek lokalinin iktisadi bir işletme olarak faaliyette bulunup bulunmadığı, dernek üyesi dışındaki kişilere hizmet verilip verilmediği hususunda somut bir tespit yapılması gerektiği, buna göre, dernek adresinde yapılan yoklamalarda davacı dernek lokalinin ticari amaçla faaliyette bulunduğu,

dernek üyesi dışındaki kişilere hizmet verdiği ve bu yolla kazanç elde ettiği açık ve net biçimde ortaya konulamadığından davacı dernek hakkındaki dava konusu mükellefiyet tesisine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı dernek için 20/08/1998 tarihinde iktisadi olmayan bir kuruluş olarak, 14/10/2008 tarihli yoklama fişine istinaden stopaj mükellefiyetinin tesis edildiği, daha sonra dernek nezdinde tutulan 12/08/2005 tarihli tutanakla iktisadi faaliyetinin olduğunun tespit edildiği ve 22/09/2005 tarihli yoklama fişi ve dernek tarafından alınmış lokal ruhsatına istinaden 01/01/2000 tarihi itibarıyla iktisadi işletme mükellefiyetinin tesis edildiği, … tarih ve … sayılı yazıyla dernek yönetimine mükellefiyet durumunun tebliğ edildiği, davacı adına tesis edilen mükellefiyet işleminin yeterli, somut ve hukuken geçerli tespitlerle ortaya konulduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.