KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/13969 E., 2020/4720 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2020
- Esas No
- 2016/13969
- Karar No
- 2020/4720
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. … (Aynı adreste
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
351 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davalı idare tarafından davacı adına tanzim edilen ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edilmeden önce söz konusu tebliğ alındılarında davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin adresinde bulunmadığı hususunun 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinde yazılan kişilerin imzası alınmak suretiyle tutanak haline getirilmediği,
memur tarafından düzenlenen adres tespit tutanağında ödeme emirlerinin tebliğ işlemlerine yönelik olarak düzenlendiği yönünde bir açıklama ve ifade ile ilişkilendirilmediği görüldüğünden, şirket hakkında mutad tebliğ usulleri denenerek sonuç alınamadığı kesin olarak belirlenmeden ilanen tebliğ yoluna gidilmesi usulüne uygun olmadığından, usulsüz tebliğ ile şirket adına kesinleştirilen kamu alacağı için kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına ödeme emirleri tanzim ve tebliğinde hukuki isabet görülmediği sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/13969, K. 2020/4720, 23 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama