Danıştay 4. Daire E.2016/14143 K.2020/5189

Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni temsilci sıfatıyla asıl borçlu … Tekstil Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsil edilemeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin … ve … dönemlerine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda; ödeme emri içeriği … ve … dönemi katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi tahakkuklarının aslen. Tekstil Ltd. Şti.'nin borçlarına ilişkin olduğu, söz konusu amme alacağının şirketin tüm aktif ve pasifiyle devredildiği. Tekstil Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsil edilememesi nedeniyle. Tekstil Pazarlama San. ve Tic. Ltd.

Şti.'nin kanuni temsilcisi olan davacı hakkında takip yapıldığı, ancak davacının. Tekstil Ltd. Şti.'nin birleşmeden önceki 2008 dönemi borçlarından dolayı kanuni temsilci sıfatıyla sorumluluğu bulunmadığı ve söz konusu takibin kanuni temsilci olarak vergisel ödevleri yerine getirmeyen. Tekstil Ltd.

Şti.'nin 2008 dönemindeki kanuni temsilcileri aleyhine yapılması gerektiği anlaşıldığından, ödeme emrinin dava konusu edilen kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen amme alacaklarından, şirket kanuni temsilcisi olan davacının sorumluluğunun bulunduğu, tesis edilen işlemlerin usul ve hukuka uyarlı olduğu belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir..

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.