Danıştay 4. Daire E.2016/14433 K.2020/5544

Dava konusu istem: Davacı adına, daire satışlarında düşük tutarlı fatura düzenlemek suretiyle bir kısım satış hasılatını kurumlar vergisi beyanlarına yansıtmadığından bahisle, 2013 yılı için resen tarh edilen kurumlar vergisi, 2013/7-9, 10-12 dönemleri geçici vergiler ve tekerrür hükümleri gözetilerek % 50 oranında artırılmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları ile faturalardaki tutarların eksik düzenlenmesi ve belgesiz alış yapıldığından bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketten taşınmaz almış olan …, …, …, … ve … bakımından, bu kişilerin fiyatlarla ilgili beyanlarının inceleme elemanınca gerçeği yansıtmadığı yönünde bir saptama olmaksızın gerçek satış tutarı olarak bayındırlık bedeli esas alınmak suretiyle matrah farkı tespit edildiği,

…, …, …, … ile … bakımından ise alıcı nezdinde inceleme yapılması mümkün ve zorunlu iken bu kişilerin ifadelerinin alınmaması ve taşınmazların karşılıklı tespit edilmiş fiyatlar dışında daha fazla bir fiyatla satıldığı yönünde somut tespitler olmaması karşısında,

eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak bayındırlık birim maliyetleri üzerinden hesaplanan tutarlar esas alınarak hesaplanan matrah farkları üzerinden tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi asılları üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları ile düşük tutarlı fatura düzenlendiğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasının bu kişilerden kaynaklı kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı,

şirketten taşınmaz almış olan …, …, … ile … bakımından ise, davacının beyan ettiği matrah ile olayla ilgisi açık ve tabii bulunan bu kişilerin ifadelerinde beyan edilen alış tutarları, söz konusu satışlara ilişkin eksik bedelli fatura düzenlendiğini gösterdiğinden,

bu kişilere yapılan taşınmaz satışlarına ait gerçek fiyatların somut tespitlerle belirlendiği ve kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılatın dönem matrahına ilave edilmesi suretiyle tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi asılları üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları ile bu kişilere düşük tutarlı fatura düzenlendiğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen ve mahsup imkânı ortadan kalkan geçici vergi aslının aranmayacağı açık olduğundan, geçici vergi asıllarının ihbarnamelerde yer almasında, bir başka ifadeyle tarh edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı, tekerrür uygulamasına ilişkin hukuki şartların olayda oluşmadığı, gayrimenkul satışlarında belgesiz mal veya hizmet alışı olduğundan bahisle kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise hukuken itibar edilebilir somut tespit bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükellefin gayrimenkul satış faturalarında gerçek satış bedelinden daha düşük tutarlı fatura düzenlemek suretiyle bir kısım hasılatını kayıt dışı bıraktığının ve bu kayıt dışı hasılatın defter kayıtlarına ve dönem beyanlarına dahil edilmediğinin açık olduğu, kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120/4. maddesinde; yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş döneme ait geçici verginin %10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici verginin tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.

Olayda, dava konusu ihbarnamede geçici vergi miktarı gösterilmiş ise de, geçici verginin aslının aranmayacağının belirtilmesi karşısında vergi miktarının kesilecek vergi ziyaı cezasının tutarının belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Şu halde, aslı aranmayacağı hem kanunun ilgili maddesi gereği olması ve hem de idarece tanzim olunan ihbarnamede geçici verginin aslının aranmayacağının açıkça belirtilmesi nedeniyle, kararın geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının da hukuki sonuç doğurmasına imkan bulunmamaktadır.

Bu durumda, ihtilafın "geçici vergi aslına ilişkin kısım yönünden incelenmeksizin reddine" karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki mahkeme kararının belirtilen kısmında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Anılan gerekçeler ile kararın geçici vergi aslına ilişkin kısmının bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.