Danıştay 4. Daire E.2016/16608 K.2021/1317

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi inceleme raporuna istinaden katma değer vergisi iadelerinin reddi suretiyle 2014/1 dönemi için resen tarh edilen 1,5 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile yevmiye defterinin tasdiksiz sayfalarında yer alan katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden düzenlenen katma değer vergisi beyan tablosuna istinaden 2014/5 dönemine ait resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin ve 213 sayılı Kanun'un 352/1,6 ve mükerrer 355/1. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; özel esaslara tabi mükellefler listesinde davacıya fatura düzenleyen firmaların bulunduğundan bahisle davacı hakkında düzenlenen inceleme raporunun eksik inceleme ve araştırmaya istinaden düzenlendiği anlaşıldığından 2014/1 dönemi için resen tarh edilen 1,5 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde ve salt yevmiye sayfalarının tasdiksiz olduğundan bahisle tarhiyat yapıldığı,

yevmiye defterinin tasdikli olduğu ilgili maddelerde kayıtlı indirime konu faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı yönünde ayrıntılı inceleme ve araştırma yapılmadığı dikkate alındığında 2014/5 dönemi 1,5 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2014 yılı hesaplarının incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden yapılan tüm işlemlerin yasal olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.