Danıştay 4. Daire E.2016/16611 K.2021/293

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi inceleme raporuna dayanılarak, madeni yağ imalatında kullandığı ithal edilen baz yağların, özel tüketim vergisini ödemediği halde maliyet olarak dikkate aldığı ve sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2011/4. dönemi vergi ziyaı cezalı kurum (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; 2011/4 dönemine ilişkin stopaj vergisinin, 2010 yılı hesapları üzerinde tespit edilen matrah farkına dayandığı 2010 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının, Mahkemenin … tarihli ve E…., K…. sayılı kararıyla kaldırılmış olduğu gözönünde bulundurulduğunda, dayanağı kalmayan vergi ziyaı cezalı kurum (stopaj) vergisinin kaldırılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin (I) sayılı listedeki malları ithal ettiği ve yine (I) sayılı listeye tâbi emtia üretiminde kullandığı, bu listede yer alan malların ithalinin vergiye tâbi olmadığı, şirketin ithal ettiği hammaddeler için ÖTV ödemesi yapmayıp, yurt içinde ödenecek ÖTV'ye karşılık teminat verdiği, ödenmemiş verginin maliyet olarak kabulünün mümkün olmadığı, ayrıca, davacı şirketin 2010 yılında … Ot. Tur Gıda Ltd. Şti.'nden almış olduğu faturaların sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgelerden oluştuğunun hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla tespit edildiği, dolayısıyla belirlenen matrah farkları üzerinden yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın yasalara uygun olduğu ileri sürülerek davanın kabulüne dair kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.