Danıştay 4. Daire E.2016/17187 K.2021/659

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2012/1,2,3,4,6,7,8. dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirket tarafından 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8/1. maddesi kapsamında ithal edilen emtianın kullanılması sonucu imal edilen mamüllerin içerdikleri ham maddeler nedeniyle 34.03 gümrük tarife pozisyonunda değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı, bu pozisyonda yer alabilmesi için esas madde olarak içerisinde en fazla %69 oranında petrol yağı bulunması gerekirken %70 ve daha fazla oranda petrol yağı bulunduğunun vergi inceleme raporu ile tespit edildiği,

bu sebeple 27.10 tarife pozisyonunda değerlendirilerek yapılan cezalı ÖTV tarhiyatına bağlı olarak yapılan KDV tarhiyatının, davacı şirket tarafından üretimi yapılan müstahzarın esas madde olarak kabul edilmemek suretiyle ağırlık itibariyle %70 veya daha fazla petrol yağları veya bitümenli minerallerden elde edilen yağları içerenler 27.10 tanımına girdiği anlaşıldığından 1 seri nolu Gümrük Kanunu Genel Tebliği İzahnamesi esas alınarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Gümrük Müdürlüğü Labaratuarı tarafından somut inceleme yapılmadığı, ancak numune üzerinde inceleme yapılması halinde ürün bileşenlerinin hangi gruba dahil olduğunun tespit edilebileceği, katık olarak kullanılan ürünlerin içeriği itibarıyla lanolin esaslı olduğu, hatta %96-99 oranında dietel eter niteliğine sahip olduğu, uyuşmazlığın özel tüketim vergisi uygulaması ile ilgili olmasına rağmen, gümrük raporu esas alınarak hüküm kurulduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.