KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/17262 E., 2021/3580 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2021
- Esas No
- 2016/17262
- Karar No
- 2021/3580
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2012/12 döneminden devreden katma değer vergisinin düzeltilmesi sonucu vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2013/12 dönemi katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı adına 2012 yılına ilişkin olarak yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın kabulüne karar verildiği anlaşıldığından, dayanağı kalmayan uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyatta da hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/17262, K. 2021/3580, 24 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama