Danıştay 4. Daire E.2016/17536 K.2020/3020

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulamalı vergi ziyaı cezalı 2012 yılı gelir vergisi ve 2012/10-12 dönemi geçici vergi tarhiyatlarının kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; takdir komisyonunca hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan, soyut ve genel ifadelerle, takdirin dayanakları kararda gösterilmeden belirlenen matrahlar esas alınmak suretiyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30/6.maddesi uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden resen yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın yerinde ve yasaya uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.