KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/17832 E., 2021/2677 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2021
- Esas No
- 2016/17832
- Karar No
- 2021/2677
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alışlarını sahte fatura ile belgelendirdiğinden bahisle resen tarh edilen 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının kayıtlarına intikal ettirdiği, sahte olduğu ileri sürülen faturaların hangi amaçla kullanıldığı ve ne kadar vergi kaybına sebep olduğu ortaya konulmadan, varsayıma dayalı matrah takdiri neticesinde dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı, eksik inceleme ve varsayıma dayalı yapılan dava konusu cezalı vergi tarhiyatlarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, davacının ilgili dönemler için sahte belge düzenleyicisi olan firmalardan fatura almasının matrah takdiri için yeterli bir sebep olduğu, davacının Ba formlarında … Metal Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti.'den mal aldığının sabit olduğu, bu şirket hakkında sahte belge düzenlemek sebebiyle vergi tekniği raporu düzenlendiği, sahte faturaların hangi amaçla kullanıldığının ortada olduğu ve matrah takdirinin varsayıma dayalı olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/17832, K. 2021/2677, 20 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama