KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/17863 E., 2021/1306 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 1 Mart 2021
- Esas No
- 2016/17863
- Karar No
- 2021/1306
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, 2012,2013,2014/1-12. dönemleri için Ba-Bs formlarını süresinde elektronik ortamda vermediğinden ve yasal defterlerini süresinde tasdik ettirmediğinden bahisle 213 sayılı Kanunun 352/8 ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının birinci sınıfa tabi olduğunu … tarih ve … sayılı yazısı üzerine öğrenmesi karşısında, geçmişe dönük tesis edilen işleme istinaden ceza kesilmesi mümkün olmadığından dava konu usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Ceza kesilmesinin yasal şartlarının oluştuğu, bu nedenle yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/17863, K. 2021/1306, 1 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama