Danıştay 4. Daire E.2016/18814 K.2021/3259

Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni temsilci sıfatıyla asıl amme borçlusu ... Petrol San. ve Tic. Ltd. Şti'nin borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ödeme emrinin 2002 yılına ilişkin kurumlar vergisi, geçici vergi, gecikme faizi ve vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının tahsili için asıl borçlu şirket adına düzenlenen dayanak ödeme emirlerine ait tebliğ alındılarının dosyaya eklenmediği, ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiğinin anlaşıldığı; bu durumda şirket nezdinde usulüne uygun takip yapılıp borcun kesinleştirildiğinin ortaya konulamaması;

ödeme emrinin 2004 yılına ait Ba/Bs formlarının verilmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmında ise davacının 14/05/2004 tarihinde hisselerini devrederek ortaklık ve kanuni temsilcilik görevinden ayrılması sebebiyle borçtan sorumlu tutulamayacak olması nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının şirket ortağı olduğu dönemlere ait muhtelif kesinleşmiş vergi borcu bulunup, şirket tüzel kişiliği hakkında yapılan takipler ve araştırmalar neticesinde tahsil imkanı bulunmadığından davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin yerinde ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.