KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/18849 E., 2021/546 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 28 Ocak 2021
- Esas No
- 2016/18849
- Karar No
- 2021/546
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Karşı taraf (davacı)
- … Grup Gümrük Müşavirliği Limited Şirketi
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; raporda yer alan tespitlerin alıcı ve satıcı, hizmeti veren veya hizmetten yararlananların hazır olduğu bir sırada yapılmadığı dikkate alındığında ceza gerektiren eylem ile fail arasındaki bağlantı açıkça saptanmayıp, usulsüzlük eyleminin bütün unsurlarıyla ortaya konulmadığı anlaşıldığından dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen cezanın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/18849, K. 2021/546, 28 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama