Danıştay 4. Daire E.2016/19002 K.2021/2196

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2009/1 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. ve mükerrer 355/4. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya ihtilaflı dönemde fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi … (… İnşaat) hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, söz konusu faturaların gerçek bir mal ve hizmet tespitine dayanmadığı hususunun somut olarak ortaya konulduğundan bu mükelleften alınan faturalardan kaynaklı kısmı bakımından yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık, kesilen özel usulsüzlük cezalarında ise hukuka uygunluk görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, mal alımlarının tamamının gerçek olduğu, ödemelerinin banka üzerinden yapılmış olduğu, banka dekontlarını dosyaya sunmuş olduğu bunun dikkate alınması gerektiği, banka üzerinden ödeme yapılmasının emtia alımlarının gerçek olduğuna karine teşkil ettiği, kanuna ve usule aykırı tarhiyat yapıldığı gerekçeleriyle aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Özel usulsüzlük cezalarının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.