Danıştay 4. Daire E.2016/19016 K.2021/2729

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, sahte fatura kullandığından bahisle 2010/2,4 dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri ve bir kat kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen mükellef hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, bu mükellef tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğunu kanıtlamaya yeterli olmadığı anlaşıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta ve somut bir tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sahte faturalar içeriği katma değer vergilerini indirim konusu yaptığı hususu, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile somut olarak tespit edilen davacı adına re'sen tarh edilen vergi ve kesilen cezaların hukuka uygun olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Uyuşmazlık döneminde yürürlükte bulunan halleriyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 20, 21 ve 22. maddelerinde; verginin kesinleşmesi ve ödenmesi gereken bir safhaya gelmesinin usulüne uygun bir tarh, tebliğ ve tahakkukla olacağı, 93. maddesinde; tahakkuk fişinden gayri vergilendirme ile ilgili olup hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyla ilmühaberli taahhütlü olarak, adresleri bilinmeyenlere ise ilan yolu ile tebliğ edileceği, 101. maddesinde; bilinen adreslerin 8 bent halinde sayılarak bunların neler olduğu, 102. maddesinde;

tebliğ evrakının nasıl teslim edileceği, bu maddenin son fıkrasında da, maddenin önceki fıkralarında yazılı işlemlerin komşulardan bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden biri veyahut bir zabıta memuru huzurunda icra ve keyfiyetin taahhüt ilmühaberine yazılarak tarih ve imza vazedilmek ve hazır bulunanlara da imzalatılmak suretiyle tespit olunacağı, 103. maddesinde; hangi hallerde tebliğin ilan yolu ile yapılacağı, 113. maddesinde; zamanaşımı, süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlandıktan sonra, 114. maddesinde de;

vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı hükme bağlanmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesinde; "mali tebliğlerin, kendi Kanunlarında sarahat bulunmıyan hallerde, bu Kanunun umumi hükümlerine tevfikan yapılacağı, 32. maddesinde ise; tebliğ usulüne uygun yapılmamış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılacağı, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi addolunacağı" belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; sahte belge düzenleme nedeniyle hakkında vergi tekniği raporu bulunan mükelleften 2010 yılında aldığı faturalar nedeniyle davacı hakkında tanzim olunan vergi inceleme raporuna istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ve kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin ihbarnamelerin, 31/12/2015 tarihinde tanzim olunan tutanak üzerine, 7201 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca tebliğ evrakı mahalle muhtarına bırakılmak ve tesellüm belgesi davacının bilinen adresindeki kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Olayda; dava konusu vergi borçlarına ilişkin olarak davacı adına düzenlenen ihbarnamelere ilişkin tebligatın, 7201 sayılı Kanunun 51. maddesinde, mali tebliğlerin, kendi kanunlarında açıklık bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerine göre yapılacağı yönünde düzenleme bulunmasına rağmen, davacıya tebliğ edilemediği hususunu içeren tutanak üzerine memur eliyle 7201 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca tebliğ evrakı mahalle muhtarına bırakılmak ve tesellüm belgesi davacının ikametgahının kapısına yapıştırılmak suretiyle gerçekleştirildiği, 213 sayılı Kanunun 93 ve devamı maddelerine göre yapılmış herhangi bir tebligatın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dava konusu ihbarnamelere ilişkin tebligatın, 213 sayılı Kanunun tebliğle ilgili hükümlerine göre yapılması, adreste bulunmama hali usulüne uygun olarak tespit edildiği takdirde ilanen tebliğ yoluna gidilmesi gerekirken, bu usule aykırı olarak 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığı ve zamanaşımı süresi içinde usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligatın bulunmadığı dikkate alındığında, davacı tarafından, dava konusu ihbarnamelerden 04/01/2016 tarihinde haberdar olunduğu ileri sürüldüğünden ve davalı idare tarafından da bu tarihten önce,

2010 yılına ilişkin vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden 5 yıl içinde usulüne uygun bir tebligatın yapıldığı ortaya konulamadığından, zamanaşımına uğrayan dava konusu vergi ve cezaları kaldran Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.