Danıştay 4. Daire E.2016/19032 K.2021/3880

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden re'sen tarh olunan 2010 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2010/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri geçici vergi aslı aranmaksızın kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; vergi inceleme raporunda davacı nezdinde fiili envanter ve randıman çalışması yapılmadığı ve davacının defter kayıtlarının incelenmesi sonucu kayıt dışı satışı olduğundan bahisle matrah farkı bulunduğu, ancak, davacının defter kayıtları ve diğer bilgi belgeler incelenmek suretiyle düzenlenen bilirkişi raporunda, hurda demir ve bozuğuna ilişkin muhasebe kayıtlarında usul hataları bulunsa da bu hususlarla ilgili vergi kaybının bulunmadığının değerlendirildiği,

davacının kayıt dışı hasılatı bulunduğu varsayımıyla yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı ile geçici vergi asılları üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kararda davacının beyanları ile bilirkişi raporunun esas alındığı, davacının kayıt dışı hasılatının olduğunun vergi inceleme raporu ile tespit edildiği, verilen kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.