Danıştay 4. Daire E.2016/19238 K.2021/3150

Dava konusu istem: Davacı adına, düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden adatlandırma ve gayrimenkul satış işlemleri nedeniyle re'sen tarh edilen 2013 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı adına yapılan cezalı tarhiyatın adatlandırma işleminden kaynaklanan kısmında, kasa hesabı bakiyesi fazla olan şirketin ticari teamüllere uygun davranmayıp kasadaki parayı değerlendirmeyerek şirketi elde edeceği faiz gelirinden yoksun bıraktığı ve ortaklarına borç para vererek faiz geliri elde ettiği açıkça ve hukuken geçerli şekilde tespit edilmeksizin, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak tarhiyat yapılması nedeniyle hukuka uygunluk bulunmadığı; tarhiyatın gayrimenkul satışlarından kaynaklanan kısmında da, eksik incelemeye dayanması nedeniyle hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.