Danıştay 4. Daire E.2016/19512 K.2020/4719

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle re'sen tarh edilen 2010/2,5,6,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; sahte fatura kullanımı nedeniyle 2009 yılına ilişkin dönemlerin düzeltilmesine bağlı olarak 2009/11 dönemi için tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin dava konusu edilmeksizin kesinleşmesi nedeniyle, dava konusu tarhiyatın 2009/12 döneminden 2010/1 dönemine devreden katma değer vergisinin değişmesinden kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, tarhiyatın 2010 yılında sahte fatura kullanımından kaynaklanan kısmında ise;.

Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefleri … ve …'dan temin edilen faturaların sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğu anlaşıldığından adı geçen mükelleflere ait faturalardaki katma değer vergilerinin indirimlerinin reddinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.