Danıştay 4. Daire E.2016/19944 K.2021/508

Dava konusu istem: Davacı adına tarh edilen 2012/4-6, 7-9, 10-12. dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin 2012-2013 yılları hesap ve işlemlerinin sahte fatura düzenlediğinden bahisle incelenmesi neticesi, davacı şirketin, hisse devrinin yapıldığı 16/03/2012 tarihinden itibaren düzenlediği tüm faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifası olmaksızın düzenlenen sahte faturalar olduğu sonucuna varılarak, 2012/4-6, 7-9, 10-12 dönemleri geçici vergi matrahlarının takdir komisyonu tarafından tespit edildiği,

davacı adına 2012 yılı için yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada verilen, … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla, 53.652,77.-TL matrah farkına isabet eden cezalı kurumlar vergisinin onandığı, geri kalan cezalı kurumlar vergisinin kaldırıldığı ve davacının 2012/Mart döneminden Temmuz dönemine kadar düzenlediği KDV dahil fatura tutarı 1.987.120 TL, Mart döneminden Ekim dönemine kadar düzenlediği KDV dahil fatura tutarı 2.675,355 TL ve Mart döneminden Aralık sonuna kadar düzenlediği fatura tutarı KDV dahil 4.814.105,00.-TL olduğu,

bu tutarlar üzerinden dönemler itibarıyla hesaplanan %2 komisyon geliri üzerinden %10 yanılma payı ile davacının bildirdiği matrahın tenzili sonucu 2012/4-6 dönemi ve 2012/7-9 dönemi için hesaplanan cezalı geçici vergiler ile 2012/10-12.dönemi için hesaplanan cezalı geçici verginin 48.287,50.-TL matrah farkına isabet eden kısmının yerinde olduğu, geri kalan cezalı geçici vergilerin kaldırılması gerektiği ancak mahsup dönemi geçen geçici vergi aslı için tarhiyat yapılamayacağından, dava konusu ihbarnamelerde yer alan 2012/4-6,7-9,10-12.dönem geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu vergi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.