Danıştay 4. Daire E.2016/20006 K.2021/1200

Dava konusu istem: Davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen, 2015/4 dönemine ilişkin beyanname üzerinden yapılan katma değer vergisi tahakkukunun iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin 2010 ila 2014 yıllarına ilişkin 2 nolu katma değer vergisi beyannamelerinde tespit ettiği noksanlıklar nedeniyle 213 sayılı Kanun'un "Pişmanlık ve Islah" başlıklı 371. maddesi çerçevesinde 2015/4 dönemi katma değer vergisi beyannamesinde gerekli düzeltmeleri yaparak tahakkuk ettirilen 1.733.271,61-TL tutarındaki KDV'yi ödediği, ayrıca 2014 yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda şirketin ithalat işlemlerine ilişkin KDV'yi eksik ödediğinin tespit edildiği,

söz konusu tespit üzerine eksik ödendiği ileri sürülen 178.611,50-TL katma değer vergisinin davalı idareye ödendiği, ödenen tutarların 2015 yılı yasal defterlerine kaydedildiği, bunun üzerine davacı tarafından 2015/4 döneminde 1 nolu katma değer vergisi beyannamesiyle ödenen verginin indirim konusu yapılmak istendiği, kabul edilmemesi üzerine ihtirazi kayıtla beyanname verildiği,

davacı tarafından 2015/4 dönemi için ödediği toplam 1.911.883,11-TL tutarındaki katma değer vergisini 2015/4 dönemine ilişkin 1 nolu katma değer vergisi beyannamesinde indirimlerine ekleme hakkı bulunduğundan, ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerinden yapılan tahakkuk işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, indirim hakkının vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılı aşılmamak kaydıyla, ilgili vesikaların kanuni defterlere kaydedildiği vergilendirme döneminde kullanılabileceğinin hüküm altına alındığı, takvim yılının aşılması halinde fatura ve benzeri vesikalarda yer alan katma değer vergisinin indiriminin mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

49 Seri Nolu KDV Genel Tebliği'nin yürürlükten kaldırılmasının dava konusu tutarın indirimine engel teşkil etmediği, ikmalen ve resen tahakkuk ettirilen vergilerin tahakkukun gerçekleştiği dönemde yasal defterlere kaydedilmesi şartıyla indirim konusu yapılmasını engelleyen bir düzenlemenin bulunmadığı, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

3065 sayılı Kanun'un 29/3. maddesi gereğince katma değer vergisinin indirim hakkı vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılı aşılmamak şartıyla ilgili vesikaların kanuni defterlere kaydedildiği vergilendirme döneminde kullanılabildiğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum.