Danıştay 4. Daire E.2016/20091 K.2021/2915

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışlarından elde ettiği hasılatın bir kısmını kayıt ve beyan dışında bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2010 gelir vergisi ile 2010/1-3,4-6 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının inşaat faaliyeti nedeniyle mükellefiyet tesis ettirerek beyan ve bildirim ödevlerini yerine getirdiği, taşınmazların alıcısı kişiler nezdinde karşıt inceleme yapılmadığı, davacıya mevcut tespitlere yönelik itiraz ve karşı delillerini sunma imkanı verilmediği ve takdir komisyonu tarafından sadece servis notuna ve genel nitelikteki kriterlere atıfla matrah belirlendiği anlaşıldığından cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.