Danıştay 4. Daire E.2016/20330 K.2021/3518

Dava konusu istem: Davacı adına, borç döküm listesi ile öğrenilen 2003 yılına ilişkin katma değer vergisi, gelir vergisi, gecikme faizi ve vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle yapılan düzeltme şikâyet başvurusunun zımnen reddine dair işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından borç döküm listesinden öğrenilen vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin ve ödeme emirlerinin ilânen tebliğ edildiği, ancak 213 sayılı Kanun'un tebliğ ile ilgili düzenlemeleri dikkate alındığında ilânen tebliğin şartlarının oluşmadığı, yapılan tebliğlerin usulsüz olduğu, bu haliyle tahakkuk aşamasının kesinleşmediği, 31/12/2008 tarihine kadar usulüne uygun tebliğ yapılmadığından ve bu haliyle ihtilaflı vergi ve ferilerinin tahsil zamanaşımına uğradığı açık olduğundan dava konusu katma değer vergisi, gelir vergisi, gecikme faizi ve vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı talebinin düzeltme şikayet başvurusuna konu edilemeyeceği, tarh ve tahsil zamanaşımının gerçekleşmediği, tarh ve tahsil işlemlerine yönelik tebliğlerin ilânen yapıldığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116. maddesinde, vergi hatasının, vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması olduğu, 122. maddesinde, mükelleflerin vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairesinden yazı ile isteyebilecekleri, 124. maddesinde ise, vergi mahkemesinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme talepleri reddolunanların şikayet yolu ile Maliye Bakanlığı'na müracaat edebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı adına, dava konusu düzeltme şikayet başvurusuna konu vergi ve cezalar için düzenlenen ihbarname ve ödeme emirlerinin ilânen tebliğ edildiği, davacı tarafından söz konusu vergi ve cezaların kaldırılması istemiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun zımnen reddi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta, öncelikle, Vergi Mahkemesince gerek davacı tarafından yapılan düzeltme şikayet başvurusuna ilişkin olarak gerekse de ihtilafta vergi hatası bulunup bulunmadığına yönelik herhangi bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulduğundan Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Öte yandan mezkur hükümlere göre, bir vergilendirmenin düzeltme ve şikayet yoluyla yapılan bir başvuru suretiyle yargı önüne getirilebilmesi için düzeltme nedeni olarak ileri sürülen hususların, vergi hatası kapsamında mütalaa edilmesi,

vergi hatasının varlığından söz edilebilmesi için de ileri sürülen hususun yasada hukuki yoruma yer vermeyecek şekilde açık olarak belirtilmesi gerektiği, düzeltme ve şikayet başvurusunun belirtilen niteliği gereği, ilgiliden istenen vergi, resim, harç ve bunlara ilişkin cezaların ancak, tarh ve tahakkuk aşaması ile ilgili taleplerin bu başvuru kapsamında incelenebileceği, Vergi Usul Kanunu 120,122 ve 124. maddelerinde öngörülen ''düzeltme'' ve ''şikayet'' yolu ile müracaatların kamu alacaklarının güvenceye bağlanması yahut tahsili amacıyla tahsil dairelerince 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan işlemleri kapsamadığı,

dolayısıyla kamu alacağının cebren tahsili için ödeme emri düzenlenmesi durumunda bu safhada düzeltme ve şikayet yolunun izlenmesine olanak bulunmadığı da açıktır.