Danıştay 4. Daire E.2016/20331 K.2021/812

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2010/5 ve 7 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirkete ihtilaf konusu dönemde fatura düzenleyen Büyükçekmece Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen verilere göre mükellefin faaliyet konusunun gayrimenkul alım satımı, yangın ve güvenlik malzemelerinin alım ve satımı olmasına rağmen davacıya düzenlediği faturaların kırtasiye malzemesi faturaları olduğu görüldüğünden davacıya düzenlediği faturaların gerçek bir mal alım ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu,

buna göre adı geçen mükellef tarafından tanzim edilen faturalar muhteviyatı katma değer vergilerinin indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna istinaden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, incelemenin eksik olduğu, mal teslimi ve hizmet alımının gerçek olduğu, ödemelerin ticari belgeler ve banka kanalıyla yapıldığı, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu belirtilerek mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden ve davacı tarafça temyizde yürütmenin durdurulması istenildiği halde harcının eksik yatırıldığı, 10/11/2016 ve 05/01/2017 tarihli yazılar ile harcın tamamlanması istenildiği halde tamamlanmadığı görüldüğünden yürütmenin durdurulması hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.