Danıştay 4. Daire E.2016/21157 K.2021/77

Dava konusu istem: Davacı adına, … Güvenlik Sistemleri Limited Şirketinin amme borçları için şirketin kanuni temsilcisinin mirasçısı olduğundan bahisle amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih, … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda.

Mahkemelerince yapılan ara karar cevabı ekinde yer alan ve dava konusu ödeme emirleri içeriği amme alacaklarının asıl borçlu şirketten tahsili amacıyla şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ve tebliğ alındılarının incelenmesinden, şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin dava konusu ödeme emirleriyle ve tebliğ alındılarıyla ilişkilendirilmediği gibi tebliğ alındılarının çoğunun üzerinde "iade" şerhi olmasına rağmen tebliğ memuru ya da 213 sayılı Kanunun aradığı kişilerden kimsenin imzasının olmadığı, bazı amme alacakları için asıl borçlu şirket adına ödeme emri düzenlenmediği,

bazı amme alacaklarının ise asıl borçlu şirket yönünden terkin edilmesine rağmen dava konusu ödeme emirleri içerisinde yer aldığı, asıl borçlu. Güvenlik Sistemleri Limited Şirketi hakkında malvarlığı araştırması yapıldığına dair somut ve hukuken kabul edilebilir herhangi bir belgenin de sunulamadığı anlaşıldığından dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından düzenlenen ödeme emrinin iptali yolunda verilen kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un olay tarihinde yürürlükte olan 55. maddesinde, amme alacağını vadesinde ödemeyenlere 7 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı öngörülmüş, aynı Kanun'un 58. maddesinde de, kendisine ödeme emri tebliğ edilen kişinin, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde dava açabileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un "Borçlunun ölümü" başlıklı 7. maddesi, "Borçlunun ölümü halinde, mirası reddetmemiş mirasçılar hakkında da bu Kanun hükümleri tatbik edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Mirasçıların sorumluluğu" başlıklı 12. maddesinde ise, "ölüm halinde mükelleflerin ödevlerinin, hisseleri nispetinde mirası reddetmemiş kanuni ve mansup mirasçılarına geçeceği", aynı kanunun 372. maddesinde ise, ölüm halinde vergi cezasının düşeceği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Tebliğ Esasları" başlıklı 93. maddesinde de, tahakkuk fişinden gayri, vergilendirme ile ilgili olup, hüküm ifade eden bilumum vesikaların ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyla ilmuhaberli taahhütlü olarak, adresleri bilinmeyenlere ilan yolu ile tebliğ edileceği hüküm altına alınmıştır.

Dosyanın incelenmesinden. Mahkemenin ... sayılı dosyasında bulunan Şişli Vergi Dairesinin … tarihli ve … sayılı yazı ve eklerinden şirket adına yapılan mal varlığı araştırmasında, şirketin amme borcunun ödenmesine yetecek mal varlığının olmadığı, ayrıca, dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan ve. Güvenlik Servis Sistemleri San. Ve Tic. Ltd.

Şti. adına düzenlenen ödeme emirlerinden …. tarihinde … sayılı, … tarihinde …sayılı, … tarihinde … sayılı ödeme emirlerinin, şirket adresinde kanunda belirtilen usule uygun olarak tebliğ edildiği görülmüş olup, bu ödeme emirlerinin içeriğini oluşturan ve davacı adına düzenlenen ödeme emirleri içinde yer alan …. numaralı ödeme emirlerine konu amme alacakları bakımından hukuka aykırılık, kalanı bakımından ise şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığından hukuka uyarlık bulunmamıştır.

Bu nedenle belirtilen gerekçeyle davanın tamamı yönünden kabul kararı veren Mahkeme kararınında yasal isabet görülmemiştir.