Danıştay 4. Daire E.2016/21222 K.2020/6180

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporuna istinaden 2011 yılı için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle ikmalen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda.

193 sayılı Kanun'un 40/1. maddesinde ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan ve Vergi Usul Kanunu uyarınca belgelendirilmesi gereken genel giderlere ilaveten yurt dışındaki işlerle ilgili giderlere karşılık olmak üzere, hasılatın binde beşini aşmamak şartıyla götürü giderin kazançtan indirilebileceği herhangi bir şarta bağlı kalmaksızın kabul edildiğinden götürü gider indirimi için belgesi temin edilemeyen bir harcamanın olduğunun ve bu harcamanın muhasebe kayıtlarına intikal ettirildiğinin ispatına gerek bulunmadığı,

bu nedenle, davacı adına 2011 yılı için ikmalen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, yurt dışında belgesi temin edilemeyen herhangi bir gideri bulunmadığı halde hesaplamış olduğu götürü gideri kurumlar vergisi beyannamesinin "zarar olsa dahi indirilecek istisna ve indirimler" tablosunda göstermek suretiyle kurum kazancından düştüğü, mükellef kurumun ihracatta götürü gider uygulamasıyla ilgili olarak yurt dışında belgesiz yapılan veya belgesi temin edilemeyen harcamasının bulunmadığının tespit edildiği, harcanan bir meblağ olmadan, işletmenin malvarlığında bir azalma meydana gelmeden bu uygulamadan yararlanılamayacağı, idarece yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.