Danıştay 4. Daire E.2016/21243 K.2021/2457

Dava konusu istem: Davacı adına resen tarh eden 2008 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında takdir komisyonu kararına dayanarak vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatı yapıldığı, takdir komisyonu kararında ise, … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'na istinaden matrah takdirinin yapıldığının anlaşıldığı, bahsi geçen vergi tekniği raporunun. Matbaa Kırtasiye Bilgisayar Sarf Malzemeleri San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme yönünden düzenlendiği, davacının bu şirketle olan ilgisinin sadece birkaç gün şirketin tahsilat işlemlerini yapmak olduğu, bunun dışında davacının şirketle herhangi bir ilgisinin olduğuna ve komisyon geliri elde ettiğine dair inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşıldığından hiçbir somut veri ortaya konulmadan yapılan matrah takdirinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra Vergi Mahkemesi kararı temyize tabi olmasına rağmen, kararın … Bölge İdare Mahkemesi İkinci Kurulu tarafından itirazen incelenerek … tarih ve E…., K…. sayılı karar ile onandığı, söz konusu karara karşı Bölge İdare Mahkemesine davalı idarece yapılan karar düzeltme başvurusu üzerine karar düzeltme aşamasında durum fark edilerek karar düzeltme talebinin kabul edildiği ve itiraz isteminin görev yönünden reddedilerek, dosyanın Danıştay Başkanlığına gönderildiği anlaşılarak işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde ; re’sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden verginin tarh olunması olarak tanımlanmış, aynı maddenin 6. fıkrasında, tutulması zorunlu olan defterlerin ve beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması halinde bu durum re'sen tarh nedeni olarak kabul edilmiş,

aynı kanunun 31. maddesinde takdir komisyonu kararlarında takdirin müstenidatı ve takdir hakkında izahatın bulunması gerektiği kurala bağlanmış, 75.maddesinde, takdir komisyonlarının görevlerini yaparken bu kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz oldukları, 134.maddesinde de; vergi incelenmesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak ve tespit etmek olduğu belirtilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacı hakkında alınan takdir komisyonu kararına istinaden vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatı yapıldığı, takdir komisyonu kararında ise, … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporuna istinaden matrah takdirinin yapıldığı, bahse konu raporun. Matbaa Kırtasiye Bilgisayar Sarf Malzemeleri San. Ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme yönünden düzenlendiği, raporun sonuç bölümünde şirket ortakları Kasım Kondu, … ve ortak olmayan …'ın kuruluş tarihinden itibaren, … ve …'ın ise 01/01/2010 tarihinden itibaren haklarında adi ortaklık şeklinde mükellefiyet tesis edilmesi komisyon geliri hesaplanmasının önerildiği, davacının bu şirketin tahsilat işlerini yaptığı ve şirketle irtibatı olduğunun ortaya konulduğu ve 2008 yılına ilişkin gelir vergisi tarhiyatı yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacı adına adi ortaklık tesis edilmesi ve tarhiyat önerilmesinde hukuka aykırılık bulunmamakla beraber, şirketin 2008 cirosunun davacının payına düşen %33'ü üzerinden %2 komisyon geliri hesaplanarak matrah takdir edilmesi gerekirken, 2008 cirosunun tamamı üzerinden matrah takdir edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından temyize konu Vergi Mahkemesi kararının % 33'lük ortaklık payı esas alınarak saptanacak matraha göre yeniden değerlendirme yapılmak üzere bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.