Danıştay 4. Daire E.2016/235 K.2021/3533

… KARŞI TARAF (DAVACI) : … Gıda Sanayi Ticaret ve Pazarlama Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/1, 3 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı … Vergi Dairesi mükellefi … Petrol Nakliyat İnşaat Tarım Ürünleri Hayvancılık Besicilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, düzenlenen faturaların sahte olduğu ortaya konulamadığından söz konusu faturalar nedeniyle yapılan tarhiyatlarda kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, sahte belge kullanımı yönünden incelenen davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile davacının uyuşmazlık konusu tarhiyata neden olan sahte faturaları alarak defterlerine kaydettiği ve faturalarda yer alan katma değer vergilerini indirim konusu yaptığı hususlarının somut tespitlerle ortaya konulduğu, yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmaların düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellefler hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının fatura aldığı.

Petrol Nakliyat İnşaat Tarım Ürünleri Hayvancılık Besicilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; ham petrol, ham yağ, mazot, benzin, biodizel, fuel oil, gaz yağı, madeni yağlar, gres yağları ürünlerinin toptan ticareti alanında faaliyet göstermek üzere 30/04/2009 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, 31/10/2011 tarihi itibariyle mükellefiyetin re'sen terkin edildiği, defter ve belge isteme yazısının tebliğ edilemediği, merkez iş yerinde 02/06/2009 tarihinde yapılan açılış yoklamasında 4800 metrekarelik bir alanda 500 metrekarelik bir bölümün ofis olarak kullanıldığı,

henüz akaryakıt istasyonu olmadığı, akaryakıt dağıtım işi yapılacağının beyan edildiği, 15/06/2009 tarihinde. Kasabası şube iş yerinde yapılan yoklamada, 80 metrekare kapalı, 1000 metrekare açık alan olduğu, aylık kirasının 150 TL olduğu, bir işçinin çalıştırılacağının beyan edildiği, 14/01/2010 tarihli yoklamada;. Kasabasındaki şube iş yerinin 30/11/2009 tarihinde kapatıldığı, aynı kasabada. Mahallesi.

Yolu üzerinde 200 TL'ye iş yeri kiralandığı, 16/11/2019 tarihinde petrol ürünleri ticareti faaliyetine başladığı, kayıtlı iki işçinin olduğu, birer adet mazot, benzin ve LPG pompasının olduğu, 21/05/2010 tarihinde şube işyerinde yapılan yoklamada, şubenin 08/05/2010 tarinde kapatıldığı, adreste başka bir mükelefin faaliyette olduğunun tespit edildiği, daha sonra merkez işyeri olarak gösterilen adreslerde 21/01/2011, 24/11/2011, 29/11/2011, 30/11/2011, 06/12/2011 ve 12/12/2011 tarihlerinde yapılan yoklamada şirketin bulunmadığı ve tanınmadığının belirlendiği, 17/01/2012 tarihli nakil yoklamasında;.

İş Merkezinde bulunan adresinin 63 metrekarelik ofis iş yeri olduğu, aylık 650 TL'ye kiralandığı, ofis demirbaşlarının bulunduğu, 25/04/2012 tarihinde aynı adreste yapılan yoklamada ise şirketin faaliyetine devam ettiği, toptan ve perakende akaryakıt ve madeni yağ ticareti yaptığı, şubesinin olmadığı, 4 işçinin çalıştığı, bir aracının bulunduğunun, 22/01/2013 tarihli yoklamada da adresin kapalı ve işyerinin gayri faal olduğunun tespit edildiği, mükellefin 2012 yılı kurumlar vergisi beyannamesini vermediği, 2009 ila 2012 yılı katma değer vergisi matrahlarının toplamının sırasıyla yaklaşık olarak,

5 milyon TL, 7,3 milyon TL, 16,5 milyon TL ve 7 milyon TL olduğu, beyan edilen matraha göre cüzi oranda ödenecek vergi çıktığı, mükellefçe Ba formuyla bildirilen alış tutarlarının, 2009'da 1,3 milyon, 2010'da 422 bin olduğu, 2011 Ba formu verilmediği, 2012'de ise 1,5 milyon TL bildirildiği, mükellefe satış olarak bildirilen tutarların 2009 ve 2010 yılında mükellefin Ba formuyla tutarlı olduğu, 2011 yılında mükellefe satış bildiriminin olmadığı, 2012 de ise 67 bin TL bildirildiği, Bs formuyla bildirilen satış tutarlarının 2009 ila 2012 yıllarında sırasıyla ve yaklaşık olarak 4,8 milyon TL, 4,6 milyon TL, 6,9 milyon TL ve 5,8 milyon TL olduğu,

mükelleften alış olarak karşı mükelleflerin bidirdiği tutarların ise, yine 2009'dan itibaren sırasıyla 4,6 milyon, 4,1 milyon, 11 milyon ve 6,1 milyon olduğu, muhtasar beyannamelerde 1 ilâ 7 arasında işçi beyan edildiği, tahakkuk eden verginin %22'sinin ödendiği, 17.837 TL vergi borcunun bulunduğu, adına kayıtlı iki aracının olduğu, 2009 ve 2010 yıllarında yaklaşık 1.450.000 TL'lik alış yaptığı bir mükellef hakkında sahte fatura düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunduğu, 2012 yılında da toplam alışlarının %64'üne karşılık gelen tutarda alış yaptığı iki mükellef hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunduğu,

mükellefin beyannamelerini veren üç ayrı mali müşavirin aynı ofisi kullandığı, haklarında vergi suçu ve sorumluluk raporu bulunduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, söz konusu mükellefin düzenlenen fatura tutarları kadar iş yapabilecek organizasyon ve kapasiteye sahip olmadığı, mal alımı yapılan firmalar hakkında olumsuz tespitlere yer verildiği hususları dikkate alındığında, adı geçen mükellef tarafından davacı şirkete düzenlenen ve inceleme raporunda eleştiri konusu edilen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından, Vergi Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir. Öte yandan, yeniden verilecek kararda, özel usulsüzlük cezasının ayrıca değerlendirileceği tabiidir.