Danıştay 4. Daire E.2016/400 K.2020/4297

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2013 yılına ait defter ve belgelerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuyla; bir kısım hazır beton satışları için piyasa fiyatının altında fatura düzenlediği tespit edildiğinden bahisle, 2013 dönem için tarh edilen kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu incelendiğinde, C-25/30 beton cinsinin ortalama (KDV hariç) 90,30 TL den satıldığı, Kütahya Ticaret Odasından alınan verilere göre ise aynı cins betonun satış fiyatının ortalama (KDV hariç) 100,00 TL olduğu, C-20/25 beton cinsinin ortalama (KDV hariç) 92,96 TL den satıldığı, Kütahya Ticaret Odasından alınan verilere göre ise aynı cins betonun satış fiyatının ortalama (KDV hariç) 95,00 TL olduğu, C-12/15 beton cinsinin ortalama (KDV hariç) 77,76 TL den satıldığı,

Kütahya Ticaret Odasından alınan verilere göre ise aynı cins betonun satış fiyatının ortalama (KDV hariç) 80,00 TL olduğu, C-16/20 beton cinsinin ortalama (KDV hariç) 82,54 TL den satıldığı, Kütahya Ticaret Odasından alınan verilere göre ise aynı cins betonun satış fiyatının ortalama (KDV hariç) 90,00 TL olduğu hususlarına yer verildiği, ancak miktarlar arasındaki farkın günlük ticari hayatın olağan akışına uygun rekabet ortamında oluşabilecek nitelikte olduğu, kaldı ki.

İlçesinde bulunan diğer beton firmalarının satışları ile ilgili bir tespit yapılmadığı gibi, davacı şirket tarafından beton satışının yapıldığı kişi ve kurumlar nezdinde herhangi bir karşıt araştırma da yapılmadığı, bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde somut ve kesin tespitler bulunmaksızın eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak bulunan matrah farkı üzerinden vergi ziyaı cezalı tarhiyat yapılmasında yasal isabet görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.