Danıştay 4. Daire E.2016/6719 K.2021/3575

Dava konusu istem: Davacı adına, şirket kanuni temsilcisi sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ..., ... ve ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava dosyasında mevcut 13/06/2011 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinden, davacının. Grup Elektrik Elektronik Temizlik İnş. Haf. San. ve Tic.

Ltd.Şti 'ndeki müdürlük yetkisinin sona erdiği tespit edilmiş olup, söz konusu yetki iptali tarihi olan 03/06/2011 tarihine kadar şirketin kanuni temsilcisi olan davacının şirkete ait ve tahsil edilemeyen vergi borçlarından sorumlu olması kanun gereği olmakla birlikte;

davacının bu tarihten sonra tahakkuk edecek vergilerden kanuni temsilci sıfatıyla herhangi bir sorumluluğu olamayacağı, dava konusu ödeme emirlerinde yer alan 2011/4-6, 1-12, 6,7,8,9,10,11. dönemlerine ilişkin kurumlar vergisi, geçici vergi, damga vergisi ve katma değer vergisi beyannamelerinin kanunen verilme süreleri, borçların tahakkuk ve vade tarihleri, davacının temsilcilik sıfatının sona erdiği tarihten sonrasına rastladığından davacı adına sorumluluğunun bulunmadığı dönemlere ait vergi borçları nedeniyle ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödenmeyen amme alacağının daha fazla sürüncemede kalmaması için, ödevli şirket nezdinde gerekli tüm malvarlığı araştırmalarının yapıldığı, şirket adına haczedilebilecek yeterli mal varlığının bulunmaması ve şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağı için kanuni temsilciye gidildiği, davacının görevi sona erse de, davacının bu dönemin tamamından sorumlu olması gerektiği belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.